Bez tytułu, 2019, fot. wykonane metodą mokrego kolodionu

Skały pękają pod kloszem | Bez tytułu | Warzywniak

 

 

Erotyzm i niepokój plączą się ze sobą, tańcząc piruet fouette. Odkrywam siebie i podłoże mojej wrażliwości. Jestem, choć mnie nie ma. Powstałe obrazy to swego rodzaju zlepek odpowiedzi na zadane (sobie) pytania. Nazywam nienazwane. Odpowiedzi szukam w ciele – istocie żywej i w przedmiotach – atrybutach kobiecości – martwej materii.

Tak płynąc słowem, ogółem opisałabym moje prace. Jednak istotnym wydaje mi się, wspomnieć również o kwestiach praktycznych. Przedstawione tu fotografie są wybiórczymi obrazami, które składają się na całość szerszych realizacji. Oscylują one w czasie między 2017 a dobiegającym ku końcowi rokowi 2020.

 

 


„Warzywniak 2”, 2017, fot. cyfrowa

 

 


„Warzywniak 1”, 2017, fot. cyfrowa

„Skały pękają pod kloszem”, 2020, fot. cyfrowa

 

 

Ciało rozszerzone
31 grudnia 2020

Ciało rozszerzone

Praca składająca się z trzech minimalistycznych ceramicznych rzeźb to w rzeczywistości obiekty zintegrowane z trzema częściami ciała, dedykowane kolejno głowie, rękom (dłoniom), nogom (stopom)...