Czasopismo internetowe „CzasKultury.pl” (dawniej „e.CzasKultury”) powstało w 2010 roku. W skład pierwszej redakcji wchodziły Agata Rosochacka (obecnie Prezeska Stowarzyszenia Czasu Kultury), Iwona Ostrowska i Justyna Knieć. Przez dekadę istnienia czasopismo aktualizowane było w trybie codziennym. W 2021 roku czasopismo przekształciło się w internetowy periodyk. Numery „CzasKultury.pl” ukazują się co dwa tygodnie.
Redakcja
Joanna B. Bednarek
jbbednarek@czaskultury.pl Redaktorka naczelnaHistoryczka literatury i kultury współczesnej; dr nauk humanistycznych. Współautorka (z P. Czaplińskim i D. Gostyńskim) książki „Literatura i jej natury” (2017). Współredaktorka kilku tomów zbiorowych, m.in.: „O jeden las za daleko. Demokracja, kapitalizm i nieposłuszeństwo ekologiczne w Polsce” (2019), „Poznańska Nagroda Literacka” (2021), „To wróci. Przeszłość i przyszłość pandemii” (2022). Członkini kapituły Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza. Sekretarzyni Centrum Humanistyki Otwartej UAM.
Barbara Sarnowska
e@czaskultury.pl Sekretarzyni redakcjiAnimatorka kultury, redaktorka tekstów, absolwentka filologii polskiej UAM w Poznaniu. Jedna z założycielek Stowarzyszenia Kuratorów Literatury i współredaktorka książki Punkty wspólne. Literatura miedzy prywatnym a publicznym (2023). Sekretarzyni redakcji obu czasopism – kwartalnika „Czas Kultury” i dwutygodnika „Czas Kultury.pl”.
Justyna Knieć
Kulturoznawczyni (absolwentka specjalizacji filmowo-audiowizualnej), autorka tekstów z zakresu filmoznawstwa oraz krytycznych. Redaktorka i korektorka. Wiceprezeska Stowarzyszenia Czasu Kultury. Koordynatorka procesu wydawniczego kwartalnika „Czas Kultury”. Obecna od początku w składzie redakcji „e.CzasKultury”, a potem „CzasKultury.pl”.
Miłosz Markiewicz
Historyk sztuki i kulturoznawca, adiunkt w Katedrze Teatru i Sztuki Mediów UAM, związany z Centrum Badawczym Humanities/Art/Technology na tej uczelni. Współredaktor książki „Pomiędzy tożsamością a obrazem” (2016) i współtłumacz książki Bernarda Stieglera „Konieczna bifurkacja. Nie ma alternatywy”. Autor książki „Wspólnota po Człowieku” (2026). W latach 2014–2025 związany z Teatrem Śląskim w Katowicach, obecnie pełnomocnik dyrektora Teatru Narodowego ds. programowych.
Piotr Dobrowolski
Pracownik Zakładu Estetyki Literackiej w Instytucie Filologii Polskiej UAM. Aktywny recenzent teatralny. Wydał książki „Estetyka odrzucenia w dramacie i teatrze współczesnym” (2011), „Wolność, równość, teatr. Pięć lat Sceny Roboczej” (2017), „Teatr i polityka. Dyskursy polityczne w polskiej dramaturgii współczesnej” (2019). Członek Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych oraz Kapituły Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Członek redakcji obu czasopism – także kwartalnika „Czas Kultury”.
Marcin Małecki
Dziennikarz, muzyk, copywriter, absolwent filologii polskiej UAM w Poznaniu. Związany z portalem Screenagers od 2015 roku, od 2019 jego redaktor naczelny. Publikował m.in. w Gazecie Magnetofonowej oraz na łamach portali Rytmy.pl i Kultura.poznan.pl. Członek zespołu muzycznego Pies.
Korekta
Justyna Knieć, Adriana Janisiewicz, Zuzanna Jujka, Monika Stanek
Credo, czyli opis ideowy dwutygodnika „CzasKultury.pl”
„CzasKultury.pl” nazywany bywał przez zakładające go redaktorki „młodszą siostrą »Czasu Kultury«” – ale na drodze do ewolucji w dwutygodnik osiągnął dojrzałość i samodzielność. Jego niezależność i ciasny period wydawniczy pozwalają na swobodę – na interpretacyjne ryzyko i intelektualną niepokorność. Na szybką i nieuległą reakcję na zmieniającą się zbyt gwałtownie rzeczywistość. Zaangażowanie i sojusznictwo. Promowanie estetycznego i etycznego odbioru kultury. W „CzasKultury.pl” pokazujemy, że kultura współistnieje – zawiera sojusze, wchodzi w sprzężenia i w konflikty – z zagadnieniami społecznymi i ekonomicznymi. Prezentujemy różne perspektywy, by komplikować to, co utarte, zastane i zastałe. Hasło „NA TERAZ, NA MOMENT, NA DŁUŻEJ” – utworzone z nazw działów czasopisma – odbija nasze rozumienie kultury jako czegoś trwałego, ale zmiennego – co nie jest chwilowe, ale zarazem jest ciągle w ruchu.
Dzisiejsza niezależność dla „CzasKultury.pl” nie oznacza „bycia odrębnym” – co dla nas ważne, bo osobność grozi zamknięciem. Istnienie osobne to istnienie „poza”. Tymczasem „CzasKultury.pl” funkcjonuje w relacjach, współuczestniczy w różnego rodzaju dyskusjach – i przez to bywa sprawczy. Pracując nad kolejnymi wydaniami dbamy o to, by zabierać wyraźny głos w bieżących debatach społeczno-politycznych i społeczno-kulturowych. Chcemy pozostać niezależni i oryginalni, a czasem trendsetterscy, ale nigdy osobni.
„CzasKultury.pl” jest czasopismem sieciowym nie tylko w sensie funkcjonowania w internecie, ale także w obiegu czytelniczym. Zaczyna od zaproszenia do lektur indywidualnych, ale pojedynczych czytających zawsze jest więcej, a między nimi powstają połączenia i sploty. To zresztą nie tylko wymarzona przez nas praktyka czytelnicza, ale także sposób naszej pracy redakcyjnej – staramy się doceniać wszystkie osoby z nami pracujące oraz instytucje współpracujące. Kiedy ogłaszamy co dwa tygodnie, że „świetny numer wydaliśmy”, to nie z powodu samochwalstwa, ale dlatego, że wiemy, że złożyły się na niego zaangażowanie i kapitalna praca (czasem mniej widzialna) wielu osób: najpierw tekst tworzy (i czyta) osoba go pisząca, następnie trafia on przed oczy redagujących (liczba mnoga jest tu nieprzypadkowa) i korektorek. Każdy tekst ma zatem swoją własną konstelację osobową – a potem te konstelacje przyczyniają się do tworzenia kolejnych, często większych, sieci.
Zależy nam na żywotności konstelacji, którą tworzymy. Na umacnianiu wiązań już istniejących i przyłączaniu nowych bytów. W „CzasKultury.pl” co roku mamy spore grono debiutantów. Nie tylko w sensie najmłodszych pokoleń, ale także piszących od dawna, którzy dla nas napisali coś po raz pierwszy. To poszerzanie polilogu, przyrost głosów, a nie tylko zbieranie metryczek.
Debiuty nie muszą być tylko pisarskie – mogą być redaktorskie czy też czytelnicze. „CzasKultury.pl” chce współtworzyć sieci teraz, ale niekoniecznie tylko okazjonalnie – chce, by zostały na dłużej i sam chce się dalej rozwijać.
Zrealizowano ze środków Miasta Poznania.
Zrealizowano ze środków Województwa Wielkopolskiego z siedzibą Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu.
