vol. XLI, no. 4, 2025

Cicha noc: komory deprywacyjne i fantazja o wyciszeniu

Katarzyna Szafranowska
Uniwersytet Warszawski
ORCID: 0000-0001-9018-2212
Zakres stron: 43–52
Abstrakt:
Cicha noc: komory deprywacyjne i fantazja o wyciszeniu
Artykuł problematyzuje rosnącą popularność komór deprywacyjnych. Krytycznej analizie poddana jest przede wszystkim oferowana w komorach pauza od bodźców zewnętrznych, w tym założenie o kompletnej ciszy mającej prowadzić do wewnętrznego wyciszenia. Praktyka deprywacji sensorycznej izoluje ciało od jego środowiska akustycznego i włącza je w kontekst kultury terapeutycznej, komercjalizującej ciszę zdefiniowaną jako brak bodźców dźwiękowych. Gdy weźmie się jednak pod uwagę wpisaną w cielesność hałaśliwość, płynące z deprywacji wyciszenie ukazane jest jako niemożliwa i okrutna fantazja o samowymazaniu ciała w jego dźwiękowym i materialnym wymiarze.
Słowa kluczowe: dźwięki fantomowe, deprywacja sensoryczna, floating, kultura terapeutyczna, środowisko akustyczne, cielesność, okrutny optymizm
Abstract:
Silent Night: Deprivation Chambers and the Fantasy of Silence
This article examines the increasing popularity of deprivation chambers and critically analyzes the idea that the complete absence of external stimuli, particularly sound, leads to inner peace. Sensory deprivation isolates the body from its acoustic environment and is situated within a therapeutic culture that commercializes silence as the mere absence of sound. However, when we consider the natural noise produced by the body itself, the calm that comes from deprivation is revealed to be an unrealistic and cruel fantasy of the body’s self-erasure, ignoring its sound and material dimensions.
Keywords: phantom sounds, sensory deprivation, floating, therapeutic culture, acoustic environment, physicality, cruel optimism
5,00