Gościnią Katarzyny Czarnoty jest Ewa Pawlik z Instytutu Dobrej Śmierci oraz z Pełni, instytucji zajmującej się humanistycznymi ceremoniami pogrzebowymi i towarzyszeniem osobom w procesach pożegnania.
Rozmówczynie patrzą na najbliższą nam geograficznie przestrzeń transgraniczną przez pryzmat ingerencji w najbardziej nieuniknione ludzkie doświadczenie, które zrównuje nas wszystkich – doświadczenie spotkania ze śmiercią. Katarzyna Czarnota i Ewa Pawlik rozmawiają o żałobie nie tylko jako o osobistym doświadczeniu straty, lecz także jako o kwestii politycznej: o widzialności, pamięci i godności oraz o tym, czyje życie zostaje uznane za warte opłakiwania, a czyja śmierć może pozostać bez imienia, świadectwa i pożegnania.
Kiedy człowiek umiera z dala od bliskich, a jego ciało przez długi czas pozostaje nieodnalezione lub niezidentyfikowane, żałoba staje się czymś, co nie może się w pełni rozpocząć ani zakończyć. Przez wiele lat może pozostawać otwartą raną. Co dzieje się z doświadczeniem straty, kiedy nie ma możliwości pożegnania, pogrzebu ani pewności, co właściwie wydarzyło się z bliską osobą?
Transkrypcja podcastu – tekst do odczytu maszynowego dostępne tutaj: Stany Wyjątkowe odc.67_transkrypcja