Andrea Marioni, EKONIZATION: Hello My Friend

Andrea Marioni, „EKONIZATION: Hello My Friend”
11.01–3.03.2019
wernisaż: 11.01.2019, godz. 18.00
kuratorka: Elisa Rusca

 

W 2016 roku szwajcarski artysta Andrea Marioni spędził dziewięć miesięcy, podróżując dookoła Europy, w tym dwa w Grecji, gdzie odwiedził kilka obozów dla uchodźców, przez moment żyjąc i pracując w niektórych z nich. Powodów dla tych podróży było wiele, niewytłumaczalnych i niewyraźnych, jak to zwykle bywa w takich przypadkach. Czy jednak naprawdę ma znaczenie to, co powoduje kimś, kto zadaje sobie pytania o swoją współczesność, chcąc zobaczyć na żywo sytuację wcześniej znaną jedynie ze zdjęć? Kimś, kto poszukuje bezpośredniego doświadczenia tej sytuacji? To, co ma znaczenie, dotyczy przekazania tego doświadczenia innym.

Przybywając do Eko niemalże przez przypadek, wynikający z konieczności napełnienia baku auta, Marioni musiał oduczyć się bycia tym, kim był. Stopniowo pozwolił napełniać siebie przez napotykane głosy i wizerunki życia. Eko-obóz czy też Eko-stacja w Polykastro koło Idomeni, była  niezależnym, oddolnie zorganizowanym obozem dla uchodźców, prowadzonym przez grupę międzynarodowych wolontariuszy przy niewielkim wsparciu międzynarodowych NGO. Marioni stał się jednym z nich, jako pracownik Eko-kuchni, każdego dnia oferującej skromne posiłki mieszkańcom i mieszkankom obozu. Eko i jego załoga, uchodźcy lub nie, „skolonizowali” sposób postrzegania i odczuwania Marioniego, jego świadomość siebie i świata. Tytuł wystawy,  EKONIZATION: Hello My Friend to połączenie słów „Eko” i „kolonizacji”; kolonizacji, która   działała nie tylko na osobistym poziomie, ale również odnosi się do specyficznego poczucia życia, wydobywającego antropologiczne aspekty egzystencji społeczności takich jak Eko, do których odnosi się fraza: Hello my friend.

Andrea Marioni zaprasza nas, abyśmy dali się „skolonizować” poprzez obiekty i odniesienia zaczerpnięte z rzeczywistości, zachęcając każdego i każdą do poszukiwania własnej narracji.  Poprzez instalacje, rzeźby, znalezione relikty, fragmenty, które łączą się z obozową rzeczywistością, lecz nie stanowią jej prawdziwej rekonstrukcji, Marioni pracuje bezpośrednio z przestrzenią wystawy, która staje się przestrzenią pamięci i retrospekcji. Poprzez różne elementy, jak:  drewniane figurki, koce UNHCR, kubki NGO w Eko, kwiaty, które Marioni otrzymał od dzieci, aranżacja wnętrza i zewnętrza galerii działa jak scena w skali 1:1, na której odwiedzający będą mogli tworzyć własne narracje. Siła pracy Marioniego tkwi w jej usytuowaniu na cienkiej granicy pomiędzy tym, „co było”, „co trwa” i „co mogłoby być”; przemierzając wystawę, doświadczamy jednocześnie wielu temporalności i przestrzeni. Po pierwsze, dlatego że każda próba prawdziwego udokumentowania rzeczywistości, której artysta doświadczył w Eko, może okazać się daremna, gdyż to, co było, istniało tylko tam i wtedy, a świadek wydarzenia nigdy nie jest w pełni wiarygodny. Po drugie, tamtejsza rzeczywistość mogła zaistnieć w innym miejscu, angażując innych ludzi, wydarzając się w innych czasach, gdyż wojny, migracje, obozy dla uchodźców są niestety częścią globalnej historii ludzkości. Wreszcie, nie ma gwarancji, że rzeczywistość Eko-obozu nie powtórzy się w przyszłości w Grecji lub gdziekolwiek indziej na świecie.  Z tego powodu Eko posiada uniwersalną naturę, która jest aczasowa oraz aprzestrzenna. To również z tych względów wystawa EKONIZATION: Hello My Friend odrzuca stereotypowe estetyki powiązane z wyobrażeniem obozu dla uchodźców, zaprzeczając jakimkolwiek dokumentalnym aspektom przeżytych faktów.

 

Wydarzenie na stronie Galerii Miejskiej Arsenał

Pozostałe wydarzenia