25 września 2020

Postać, potańczyć i skończyć

Wydaje się, że to materiał na spektakl-samograj; wystarczy sprawna obsada, a reszta się obroni. Tym większy zawód sprawiają reżyserska niekonsekwencja i rwane tempo, w którym na scenie Teatru Nowego w Poznaniu rozgrywa się „Matka”...

10 września 2020

Główny bohater

Przeczucie, że „Nie ma” podobne jest do „Nie ja”, potwierdza się przez styl działań i ton aktorskich wypowiedzi. Szczególnie wyraźnie w krótkim „Intro”, gdzie wykonawcy jednym tchem mówią o zapisanych kartkach, które przechowują „widma osób, strzępki ich historii”...

08 września 2020

Podzwonne

Ale jeśli zamienić „grzech” na „wstyd”, robi się ciekawiej. I wydaje się, że o tym właśnie jest mowa w Narodowym. W świecie przedstawionym wstyd reguluje moralność.
17 lipca 2020

Siła niewypowiedzianego

Choć główną osią narracji jest opowieść historyczna – tragiczny los Barbary Zdunk – to trudno nie łączyć jej ze współczesnością, w której wciąż tak samo funkcjonują przemoc wobec kobiet i dyskredytowanie ich wiarygodności...

07 maja 2020

„Słychać, jak więź międzyludzka pęka”

Krakowscy „Inni ludzie” to połączenie dobrej adaptacji ze świetnym prowadzeniem aktorów […]. Reżyser nie wchodzi w dialog z Masłowską. Przeciwnie – jego adaptacja wyraźnie autotematyzuje warsztat pisarski i wystawia twórczość autorki na najtrudniejszą może próbę: stwarza warunki, aby widzowie wsłuchali się w tekst...

10 marca 2020

Architektura (z) ciała

Inspiracją i motorem dla działań performera w przestrzeni Sceny Roboczej są przedmioty umieszczone na teatralnym placu budowy. W betoniarkach nie kręci się cement, a sam budowniczy i ścięte brzozy (czy to drzewa z procesji Bożego Ciała, z lasu w Smoleńsku, czy z wyciętych lasów...

28 lutego 2020

Empowerment w polskim teatrze (nie)pełnosprawnym

Tekst z najnowszego numeru „CzK” (4/2019): „O ile 21 myśli o teatrze prowokowało przesunięcie perspektyw i generowało trudne do nazwania mentalne doświadczenie, o tyle oryginalne i tłumaczone teksty naukowe (uzupełnione dwoma rozmowami) zawarte na ponad 400 stronach Odzyskiwania obecności… podsuwają teoretyczne narzędzia do jego zwerbalizowania”...

27 lutego 2020

Człowiek z ciała i krwi

Przedstawienie Piotra Cieplaka nie usprawiedliwia Woyzecka-mordercy, ale wzbudza wobec niego współczucie i zrozumienie, sugerując, że odpowiedzialność za rosnące przygnębienie, bezradność, frustrację, wreszcie przemoc psychiczną, których efektem jest zabójstwo, spoczywa nie tyle na bohaterze, ile na jego otoczeniu...

13 lutego 2020

Umrzemy : ]

Skonfrontowanie oblicza śmierci i młodego Polikarpa pozwala odczytywać „Krótką rozmowę…” jako komentarz do innego, aktualnego poczucia grozy. Współczesny Polikarp może lękać się śmierci, która nie pozwoli mu dożyć starości, objawiając się przedwcześnie – na przykład pod postacią katastrofy ekologicznej...

05 lutego 2020

Skok wolności. Do kilku razy sztuka

Twórczynie [nadają bohaterom] tożsamość osób, na których losie mur odcisnął swoje piętno. […] Na tle Wielkiej Historii, którą reprezentują nagrania wideo Magdaleny Łazarczyk i Łukasza Sosińskiego, króliki opowiadają osobiste, indywidualne historie mieszkańców Berlina...

28 stycznia 2020

Hormon nieszczęścia

„Serotonina” warszawskiego Teatru Studio dłuży się niemiłosiernie i prowokuje część znudzonej publiczności do wyjścia z sali (w trakcie pokazu, na którym byłam, wiele osób rzeczywiście opuściło widownię), pozostałych widzów skłaniając do głębszej refleksji nad kondycją współczesnego człowieka...

24 stycznia 2020

Tu

Niewygodne słówko; zwłaszcza dla tych, którzy domagają się sztuki odwracającej uwagę od rzeczywistości […]. Trzeba o tym wiedzieć, by zrozumieć, dlaczego cenzura z całego spektaklu T8D wycięła tylko to jedno słówko w tytule „Musimy poprzestać na tym, co tu nazwano rajem na ziemi…...

17 stycznia 2020

W Utopii?

Nie wiem, czy istniała zapisana w kulturze ludowej harmonia vulgaris, kosmiczny ład świata rodem z antycznego pierwowzoru. A jeśli istniała, to czy było w niej więcej ładu niż w innych równoległych ludzkich światach: miejskim, pańskim...

07 stycznia 2020

W poetyce fantazji

Przedstawienie „«Żyd» z Wesela. Wycieczka krajoznawcza” powstawało w bardzo burzliwym dla Bagateli okresie, w warunkach zastraszenia i w krótszym o kilka dni czasie prób […]. Twórcy przedstawienia nie odnoszą się do tych okoliczności wprost, ale rzeczywistość nadpisała dodatkowy kontekst związany z przejawami przemocy psychicznej i fizycznej, która dotyka wszystkich – nie tylko społeczność żydowską, ale też pracowniczki i kobiety...

26 grudnia 2019

Nie jestem cudem

Szczeciński Kaspar Hauser to nie tylko figura „sieroty Europy”, ale też reprezentacja nieczystego sumienia Starego Kontynentu, utwardzonego przez wieki wojen i najazdów; przez krucjaty, podboje kolonialne, kolejne fale wyzysku, pogardy i „kryzysów humanitarnych”...

05 grudnia 2019

(Nie)nasycenie

„Przypominając sobie naszą ubiegłoroczną zapowiedź Boskiej Komedii, doszłam do wniosku, że wiele z naszych uwag, propozycji, postulatów zostało w tym roku spełnionych albo chociaż zauważonych” – Julia Kowalska i Julia Lizurek rozmawiają ze sobą o 12...

27 listopada 2019

Dwa kolory: czarno-biały i czerwony

Kamila Siwińska wyreżyserowała dramat rosyjskiej autorki Olgi Szylajewej, opowiadający o wiecznym cyklu, któremu podporządkowane jest kobiece ciało. Ten cykl organizuje nie tylko rytm wypływania krwi spomiędzy ud, ale także powracające poczucie winy i wstydu...

21 listopada 2019

Prosta historia

„Po prostu” doskonale wpisuje się w idee towarzyszące twórczyniom i twórcom Instytutu Sztuk Performatywnych. Deklarują oni dbałość o stwarzanie przestrzeni artystycznej wolnej od instytucjonalnych uwikłań i przemocy, a zarazem o międzyludzkie relacje i budowanie wzajemnego szacunku w czasie procesu twórczego...

15 listopada 2019

Gdzie jest exit?

Niezależnie od prezentowanych treści Lupa tworzy obrazy katastroficzne. „Wyspa uciekinierów” to nie tyle opowieść o bliskiej schyłkowości, ile – choć brzmi to być może dość karkołomnie – o rozpadzie po rozpadzie...

30 października 2019

Dziewczyńska zaradność, Smok i cmentarzysko drzew

Najważniejszym motywem spektaklu Roszkowskiego nie jest jednak fabularna misja pokonania smoka, a prezentacja odmiennych postaw księżniczki i Kraka Juniora, różnie reagujących na kryzys prowokowany obecnością potwora oraz wywołanym przez niego głodem i pogłębiającym się lękiem społecznym...

11 października 2019

Mapa polskiego tańca

W świetle strukturalnej organizacji Platformy trudno zaproponować inne rozwiązanie niż uznanie kompetencji grona selekcjonerów złożonego z artystów, dziennikarzy, kuratorów i teoretyków tańca, dobranych z uwagi na kryteria specjalizacji zawodowej, płci i wieku...

11 września 2019

Opera aperta

Poznańska Arena nie zaskakuje w takim stopniu jak wykorzystane niegdyś przez Vicka budynki opuszczonego banku czy nieczynnych zakładów chemicznych – aranżacja jej przestrzeni przez Samala Blaka przyniosła jednak ciekawe efekty i stała się namacalnym potwierdzeniem programowych deklaracji kierownictwa poznańskiej sceny...

08 sierpnia 2019

Odkryj w sobie moc

Tematem spektaklu „Motyl” jest oswajanie ciemności – zarówno w sensie dosłownym, jak i w metaforycznym odniesieniu do ludzkich lęków. Mrok wywołuje strach we wszystkich bohaterach przedstawienia: boi się go zmuszana do spania przy zgaszonym świetle pięcioletnia Rutka, przywiązany do drzewa w lesie pies Mazoń, a nawet czarny charakter – Król Złotousty...

17 lipca 2019

Amalgamat (czyt. miszmasz)

W zaskakująco skromnym programie tegorocznego idiomu festiwalu Malta, od lat stanowiącego najważniejszy blok festiwalowego programu, nie znalazło się niemal nic, co mogłoby dorównać maltańskiemu formatowi i realizowanym wcześniej ambicjom, które od lat wysoko ustawiały poprzeczkę oczekiwań widzów...

07 czerwca 2019

Podziemny Wrocław (Teatr Polski w Podziemiu)

Od niemego protestu aktorów Teatru Polskiego we Wrocławiu przeciwko objęciu funkcji dyrektora przez Cezarego Morawskiego minęły prawie trzy lata. „Poskromienie” w reżyserii Moniki Pęcikiewicz zainaugurowało działalność zespołu w nowej wrocławskiej przestrzeni działań artystycznych – prowadzonej przez Instytut Grotowskiego Piekarni na Kępie Mieszczańskiej...

16 maja 2019

Granica wyobraźni

Granicą naszej wyobraźni są obraz śmierci i nicość. To granica sprawdzalna i przesuwalna – jej modyfikacje są możliwe w sztuce i filozofii. Krzysztof Garbaczewski i jego zespół, czerpiąc z doświadczeń Bolesława Leśmiana, Kazimierza Malewicza, Martina Heideggera i Paula Celana tworzą przestrzeń transcendentalnej realności...

08 maja 2019

Recenzja, w której nie pada słowo ,,antysemityzm’’

Rafał Betlejewski poprzez jeden ze swoich łódzkich murali deklaruje wprost: „Tęsknie za Tobą, Żydzie”. To wyznanie generuje powstanie subtelniejszego, ale równie przejmującego hasła: „Wracaj”, które jest tytułem dramatu Przemysława Pilarskiego, będącym kolejną konfrontacją polsko-żydowskich doświadczeń, oczekiwań i postaw...

17 kwietnia 2019

Jak czytać nacjonalizm

W spektaklu Jakuba Skrzywanka przytoczono fragmenty „Mein Kampf”, których nie szlifowano cenzorską przezornością. Od początku miejsce i czas akcji zawieszone są pomiędzy współczesną Polską a Republiką Weimarską z poprzedniego wieku, podkreślając uniwersalność faszystowskiej ideologii...