30/30. Literatura najnowsza według „Czasu Kultury” (1985–2015)

Wydana z okazji jubileuszu trzydziestolecia istnienia „Czasu Kultury” książka to zbiór krytycznoliterackich tekstów, układający się w wielopoziomową, pomysłową, nierzadko ryzykowną opowieść o polskiej literaturze, zaistniałą na łamach czasopisma, które przez trzy dekady istnienia wyraziście zaznaczało swą obecność w badaniach nad literaturą.

Czytelnik znajdzie w niej między innymi rozważania o kulturowych zjawiskach, tekstach uznanych autorów (m.in. Jacek Dukaj, Zbigniew Kruszyński, Marcin Świetlicki), popkulturowych fenomenach (kryminał, literatura science fiction) i debiutantach. Wieńczące książkę rozmowy z redaktorami naczelnymi „Czasu Kultury” przedstawiają żywą, sugestywną historię czasopisma i Poznania na tle kilku dziesięcioleci literatury polskiej. Wśród autorów zebranych w książce esejów, recenzji i rozmów znaleźli się znani, prezentujący różne szkoły metodologiczne literaturoznawcy, między innymi: Jerzy Borowczyk, Rafał Grupiński, Wojciech Hamerski, Bogumiła Kaniewska, Tadeusz Komendant, Michał Larek, Cezary Michalski, Tomasz Mizerkiewicz, Ryszard K. Przybylski, Wiesław Ratajczak, Sergiusz Sterna-Wachowiak, Piotr Śliwiński, Marek Wedemann, Marek Wilczyński, Elżbieta Winiecka, Justyna Zimna, Tadeusz Żukowski.

„Czas Kultury” to coś znacznie więcej niż „czasopismo o tematyce społeczno-kulturalnej”.
To opowieść. Wieloperspektywiczna, zmienna, podlegająca najrozmaitszym fascynacjom i obawom opowieść o kulturze, w której jesteśmy zanurzeni od ponad trzydziestu lat. Kontrowersyjna opowieść, nie wykład akademicki; więcej tutaj domysłów, interpretacji, pytań niż ustaleń. Jej narratorzy nie tworzą żadnego pokolenia, jednej spójnej grupy, zmierzającej do jakiegoś konkretnego celu – są przede wszystkim wnikliwymi i twórczymi intelektualistami (czasem skłóconymi ze sobą), którzy na swój sposób próbują się odnaleźć w chaotycznej rzeczywistości, zostawiając po sobie tekstowe ślady.

Ze „Wstępu” Jerzego Borowczyka i Michała Larka