Ciemne skóry owoców

Piotr Pawlak, nagrodzony w IV konkursie „Czasu Kultury" zadebiutował w roku 1996 książką „Jeśli żyję jak szczęśliwa rana" (bibLioteka, Kraków-Warszawa).

Jego praktyka poetycka zdaje się być całkowicie podporządkowana niecodziennym zestrojem skojarzeń. Pawlak jest poetą nieujarzmionej wyobraźni, w zachłanności odkrywania niewyczerpanego bogactwa języka bliski Andrzejowi Stasiukowi. Jest to jednak poeta nie mający w tej chwili „swoich bliskich krewnych" w stosowanych środkach artystycznych, z rzadka ujawniający się publicznie, „osobny" jak Maciej Rembarz jak i on skazany na samotną wędrówkę.