Krystyna Milobedzka_fot_Filip Łepkowicz
Krystyna Miłobędzka | fot. Filip Łepkowicz | Wydawnictwo Wolno

Krystyna Miłobędzka (wiersze najnowsze)

Dotąd niepublikowane wiersze Krystyny Miłobędzkiej, uhonorowanej za całokształt twórczości Poznańską Nagrodą Literacką – Nagrodą im. Adama Mickiewicza 2020.

 

*

 

 

o tym, że mnie jest

o tym, że mnie nie ma

 

 

*

 

 

wypadłam sobie z rąk

nie mam się czego chwycić

 

z niczego nie mogę się unieść

ciebie unieść

 

 

*

 

 

żeby beze mnie

żeby samo jest

 

 

*

 

Wiersze pochodzą z przygotowywanej do druku książki jest / jestem. (wiersze wybrane 1960 / 2020). Tom ukaże się nakładem Wydawnictwa Wolno w listopadzie 2020 roku.

 

KRYSTYNA MIŁOBĘDZKA

Urodziła się w 1932 roku w Margoninie koło Chodzieży. Poetka, autorka sztuk teatralnych i prac teoretycznych poświęconych teatrowi dziecka.

Debiutowała w prasie literackiej w 1960 roku cyklem wierszy Anaglify, pierwszy tom poetycki Pokrewne wydała w 1970 roku. Następnie ukazały się: Dom, pokarmy (1975), Wykaz treści (1984), Pamiętam (zapisy stanu wojennego) (1992), Imiesłowy (2000), wszystkowiersze (2000), Po krzyku (2004), gubione (2008), dwanaście wierszy w kolorze (2012). W 2019 roku ukazał się Spis z natury – trzyksiążkowa edycja zbierająca rozproszone w literackiej prasie zapisy z lat 60., a także teksty wcześniej niepublikowane, odnalezione w archiwum autorskim.

Jej sztuki teatralne zostały zebrane w książce Gdzie baba siała mak. Gry słowne dla teatru (2012). Wydała także zbiór szkiców o teatrze dziecka W widnokręgu OdmieńcaTeatr, dziecko, kosmogonia (2008) oraz monografię Teatr Jana Dormana (1990).

W 2010 roku otrzymała tytuł „Zasłużony dla Miasta Puszczykowa”, a w 2017 roku tytuł Honorowej Obywatelki Miasta Chodzieży.

Laureatka wielu wyróżnień i nagród literackich, m.in.: Nagrody im. Barbary Sadowskiej (1992), Nagrody Fundacji Kultury (1993), Nagrody Artystycznej Miasta Poznania (2009), Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2013). W 2020 roku uhonorowana została za całokształt twórczości Poznańską Nagrodą Literacką – Nagrodą im. Adama Mickiewicza.

Pinezki w butach
27 października 2020

Pinezki w butach

[…] ten religijno-satanistyczny sztafaż jest jakąś skumulowaną nadwyżką […]. Ale ta nadwyżka jest prawdziwa, skleja rzeczywistość, w której wyżej od opieki i minimalizowania cierpienia ceni się ból równie bezsensowny jak chodzenie po pinezkach

Za dużo miłości
23 października 2020

Za dużo miłości

„The Ascension” natomiast sprawia wrażenie, jakby przez osiemdziesiąt minut chciało utrzymać słuchacza w stanie religijnego uniesienia. Podczas trwającej tak długo mszy nawet najgorliwsi wyznawcy wielkości poprzednich albumów co jakiś czas zerkną na zegarek...